Letnie wspomnienie - ogród w Dobrzycy

Na wielu blogach pojawiły się już dekoracje i kartki świąteczne. Na przekór wszystkiemu, ja chcę ogrzać Was promieniami lipcowego słonka. Dopóki nie kłóci się tak zupełnie z tym co za oknem, przedstawię Wam cudowne miejsce, które odwiedziłam będąc nad naszym morzem.

Pisałam kiedyś, że byłam na warsztatach scrapbookingowych w Ustroniu Morskim. Stamtąd już niedaleko do Dobrzycy, ogrodu, którego absolutnie nie można pominąć.

Wierciłam o to dziurę w brzuchu zmotoryzowanej koleżance KitiW, pojechałyśmy tam tuż przed wyjazdem do domu i obie byłyśmy baaardzo zadowolone z wycieczki.
 

Ogród Hortulus w Dobrzycy składa się z kilkunastu części. Oto niektóre z nich - ogród japoński, francuski, śródziemnomorski, kilka ziołowych ogródków, rosarium w stylu angielskim, ogród biały, purpurowy, żółto-niebieski, lila-róż, leśny. Do tego ogrody traw i ogrody wodne oraz ogród w stylu Antonio Gaudiego.

Zapraszam na spacerek po ogrodzie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Oprócz kompozycji roślinnych możemy tam podziwiać formy metalowe - krzesła, fotele i owady.

 

 

 

 

 Pożegnała nas sympatyczna czarownica z chatki Jasia i Małgosi.

 

 

Autorką części zdjęć jest KitiW. Dzięki Kasiu. Ja nie mam tak wypasionego aparatu :))

Podobno w przyszłym roku zostaną otwarte nowe zakątki ogrodu, więc kto wie, czy znowu go nie odwiedzę - to tylko 7 godzin jazdy :)))))

Polecam to zaczarowane miejsce, ogród jest tak zadbany i urozmaicony, że trudno znaleźć ładniejszy!

 

Kwieciście sie zrobiło, więc pokażę Wam kartkę, którą wykonałam dla październikowej solenizantki.

 

 

 

Serdecznie dziękuję moim komentatorkom, a wszystkim życzę miłego tygodnia,

 

Wasza 

Lawendowe drobiazgi

Po skrzynkach lawendowych nabrałam ochoty na ozdobienie mniejszych form, wręcz drobiazgów.

Świecznik powędrował do koleżanki, która lubi lawendę.

 

 

 

 

Miło się ozdabia szkło przy pomocy papieru ryżowego.

Na to motyw serwetkowy, lakier i gotowe!

 

 

 

Następnie dobrałam sie do szczotki zakupionej kiedyś w Duce.

Kto by się tam zastanawiał nad jej przeznaczeniem, ważne że ładna jest i zdobi kuchnię :))

 

 

 

 

W łazience chciałam powiesić kilka woreczków wypełnionych swieżą lawendą.

Jednak szkoda wiercić tyle dziur w kafelkach.

Wpadłam na pomysł ozdobienia drewnianego wieszaka przecierkami i motywem z serwetki i na nim powiesiłam małe woreczki.

 

 

 

 

Oprócz dekupażu chętnie sięgam po lawendę w pracach scrapbookingowych.

Mam nadzieję, że notes z lawendą ucieszy kogoś.

 

Wewnątrz okładki.

 Tył notesika.

 

 

Rzadko ostatnio kupuję gotowo ozdobione drobiazgi, ale dla tej doniczki do kuchni zrobiłam odstępstwo. Rączki odpoczywają, a oczy i tak się cieszą.

 

 

 

 

Coraz więcej osób z mojego otoczenia deklaruje, że lubi lawendę.

Mam nadzieję, że i Wam te kilka drobiazgów przypadło do gustu.

 

Serdecznie dziękuję moim podczytywaczkom za komentarze. To naprawdę wiele dla mnie znaczy.

Na koniec życzę Wam tak pięknej jesieni, jaka dziś rozpieszczała nas słoneczkiem na Mazowszu.

Wasza

 

 

Tajemniczy klucz

Podobną ramkę robiłam na warsztatach pod okiem Cynki, a teraz postanowiłam odnowić tę umiejętność z Kasią - Katką, Kasią - Kiti W i Kasią - Kat (tak, tak... byłam zdominowana przez Kasie) na naszym piątkowym Sabacie Czarownic :)) Malowałyśmy blejtramy (ich odwrotną stronę), psikałyśmy kolorowymi mgiełkami oraz "pordzewiałyśmy" klucze. Ramki mają udawać stare, a klucze (latami użytkowane) jeszcze bardziej postarzyłyśmy.

W tej pracy  trzymam się ulubionych kolorów: turkusowego i vintagowego.

 

 

 

Na nutki i stare kartki książek poprzyklejałam koronki. Do tego trochę farby imitującej spękania.

Lubię ten efekt, poczucie przenikania warstw, starozamkowe nastroje.
 

 

Prace z kluczami mają dla mnie swój tajemniczy wymiar.

Patrząc na klucze myślę, jakie drzwi otwierały, dlaczego ktoś pozbył się ich, czy były dla kogoś ważne.

Klucz to symbol. To atrybut każdego z nas. Stare klucze były dla właścicieli codziennością, dla mnie są świętem:)

Dodam do pracy hasło, gdy zdecyduję, komu podarować obrazek.
 

Wykonując tę pracę myślami byłam w parku-ogrodzie "Arkadia". Najbardziej romantycznym i nastrojowym miejscu, jakie znam. Park leży niedaleko pałacu w Nieborowie.

Byliśmy tam latem, ale teraz z pewnością park ma ogromny jesienny urok.

Można tam jechać o każdej porze roku.

Arkadia zaczęła być tworzona w 1778r. na zlecenie Heleny Radziwiłłowej.

Prace trwały przez 20 lat. Zgodnie z ówczesną modą na naśladowanie greckich budowli i krajobrazów "świątynnych" stworzono niesamowicie romantyczny ogród, w którym każdy element ma znaczenie. W parku wpadamy w melancholijny nastrój i z ochotą odkrywamy wśród drzew kolejne budowle i stawy.

 

 

 

Świątynia Diany, gdzie napis głosi - "Tu pokój po wielu walkach znalazłam".

Urządzenie i wystrój wnętrza świątyni były utrzymane w stylu klasycznym i zawierały elementy wolnomularskie.

 

 

 

Sfinks na tarasie Świątyni Diany

 

Ruiny starożytnego akweduktu

 Most jest wzorowany na architekturze wodociągów rzymskich.

 

 

Mur z Hermami.

Przybytek Arcykapłana - wzniesiony ok.1783 w formie sztucznej ruiny.

 

 

 Płaskorzeźba Chimery

 

Grecki łuk wyobrażający zwycięstwo nad czasem

 

 Dom Murgrabiego

 

Domek gotycki - "przybytek nieszczęścia i melancholii"

 

 

Ilekroć jesteśmy w Arkadii, spotykamy kilka par młodych, za którymi biegają fotografowie. To narzuca się samo, klimat ogrodu jest tajemniczy i wymarzony do sesji fotograficznych. W parku na każdym kroku przebija romantyczna uczuciowosć i sentymentalizm.

Jeżeli będziecie w pobliżu Nieborowa - zachęcam Was do odwiedzin!

 

 

Na zakończenie z radością donoszę, że jestem jedną z wygranych osób na blogu Bori Bori http://strefabori.blogspot.com. Dostałam piękne, ludowe kolczyki, które pasują mi do wielu rzeczy. Przymierzyłam i polubiłam! Dziękuję za cudny prezent :) 

 

 

Kończąc dziękuję za miłe opinie pod poprzednim postem.
 

Wasza