środa, 21 marca 2012

Kartkowo i klatkowo


Witajcie!

Początkowo nie mogłam się zmobilizować do robienia kartek świątecznych, aż wreszcie przysiadłam fałdów (czy ktoś tak jeszcze mówi ?) i rozpoczęłam ich seryjną produkcję. Tak naprawdę sprawia mi to wielką przyjemność, tylko mierzi (no, może odstręcza :)) to rozkładanie przydasiów...

Co innego zamawianie przez Internet kartek, dziurkaczy, koronek, ćwieków... ooooo, to jest frajda ! Może nieco mniejsza przy płaceniu rachunków. Ale już rozpakowywanie paczuszek, szelest karteczek, dotykanie nowych dziurkaczy - to dopiero przyjemność  !

Bardzo proszę moje koleżanki scrapbookerki o wyrozumiałość. Jestem ciągle początkująca :)
Chciałam, żeby każda kartka była inna. Wiem, wiem, że polecą do różnych osób, ale to ja stawiam sobie takie wymagania, żeby nie wyglądały jak spod sztancy.

Oto owoce (właściwie jajka) mojej pracy:

karteczki kwadratowe




karteczki jajeczne





karteczki króliczkowo-kurczaczkowe



















karteczki łowickie





I na koniec Wielki Wybuch :)


Na niektórych kartkach brak napisu Wesołych Świąt, ale czekam na paczuszkę z pieczątkami. I na kilka innych paczuszek :)

A teraz chcę Wam przedstawić nowego lokatora. To co, że jest z grubsza ciosany, za to jaki słodki !
Mój nastolatek ze złowrogim błyskiem w oku zapytał:
- to my będziemy go palić ?
Jednak teraz, przechodząc koło klatki z ptaszkiem, buja go i dobrotliwie podśmiewa się z jego kształtów.





Oczywiście, że nie będziemy go palić !


A na wadze w kuchni Coś mi się zagnieździło.





Jeszcze tylko muszę zaadresować 16 kopert, polizać tyleż samo znaczków i pomaszerować na pocztę. A, bym zapomniała, wypadałoby wpisać szczere i niepowtarzalne (dosłownie !) życzenia wielkanocne :) Ufff.

Ale zanim to nastąpi, oddalam się w poszukiwaniu pierwszych oznak wiosny.

Dziękuję Wam za przemiłe komentarze (i bardzo mnie cieszy ich rosnąca ilość). Z radością witam nowe Obserwatorki !

Dużo słońca w pierwszym dniu Wiosny! I we wszystkich kolejnych dniach ! 
Wasza Umbrelka.

piątek, 16 marca 2012

Piejo kury, piejo


Zapewne pamiętacie znaną piosenkę nieodżałowanego Grzegorza Ciechowskiego, pod tym tytułem. Nuciłam ją pod nosem od tygodnia, wycinając kolorowe ptactwo z serwetek.
Jestem chyba ostatnią osobą w blogowym świecie, która do tej pory udaje, że do świąt zostało jeszcze duuuuuuuuuużo czasu. Coś tam dłubię, ale idąc jak zwykle pod prąd stwierdziłam, że jaja przyozdobię na końcu.

Z moich obserwacji wynika, że w tym roku kurczaki poszły w odstawkę, a koguty rządzą. Są wszędzie - na kubkach, obrazkach, deseczkach, jajach. Zresztą to zgodne z kogucim charakterem, że RZĄDZĄ !
Ponaklejałam więc na kilka przedmiotów tę dumną postać szefa kurnika, z barwnym grzebieniem i piórami w ogonie.
Prawda, że wdzięczny temat ?!


Kiedy zobaczyłam tę serwetkę z siatką drobiarską w tle, od razu wiedziałam, co zrobię. Wsadzę koguta za płotek zrobiony z resztek siatki z mojego poprzedniego projektu.
Ramkę obrazka pomalowałam szarą farbą i suchym pędzlem wtarłam nieco białej farby.
Lakier trochę gubi efekt, jednak lepiej jest używać wosku do wykończenia pobielanej pracy.










Na jajo z MDF-u nakleiłam serwetkę z nutami, a na nią kogucika i kurkę - parkę z innej serwetki. Na to patyna. Ale stare to jajo !



Kto mnie zna, ten wie, że serducho w domu musi być. Zachwyciła mnie ta serwetka, ledwo ją zobaczyłam. Jest utrzymana w niesamowitej kolorystyce, zupełnie nie-słodko-wielkanocnej, a jednak jest bardzo świąteczna i elegancka. Serducho będzie zdobić ścianę w pobliżu stołu świątecznego.



O tym, że kogut dumnie kroczy i głośno pieje wie każdy, kto w czasie wakacji na wsi próbował dłużej pospać. Skoro świt, o godzinie 4-tej z minutami - pobudka !!!
No nie wiem... czy to dlatego na moich wytworach pojawiły się... noże i inne sztućce ???
Brakuje tylko siekiery.
Żartowałam !!!

To właśnie coś z serii gastronomiczno-sztućcowej.
Niesamowicie pasowała mi ta serwetka z elegancko zakończonymi nożami i widelcami.
Ten element na ogonie - cudny jest !




Skoro taki z niego elegant, dodałam mu muszkę i dokleiłam oko.





Duże 16-centymetrowe jajo z pleksi okleiłam białym papierem ryżowym i motywami z dwóch serwetek - kogutowej i znów sztućcowej (po bokach).

Już od czasu bombek zapomniałam, jak fatalnie fotografuje się obłe przedmioty. Tragedia, mam dość ! Przepraszam za dodatkowe efekty świetlne :)














Wszystkie moje koguty żegnają Was wesołym pianiem, życząc tropikalnego (podobno) weekendu. Tylko wypoczywajcie, a nie myjcie okien (okna nie zając...). 

Bardzo, bardzo dziękuję za miłe komentarze pod pêle-mêle. 
Serdecznie witam nowe Obserwatorki.
:)

niedziela, 11 marca 2012

Pêle-mêle



Pêle-mêle to z francuskiego - w nieładzie, pospiesznie.

Mój mroczny przedmiot pożądania.





Dawno, dawno temu oglądając blogi, nasze i zagraniczne, zauważyłam to COŚ. Czego to ludzie nie wymyślą.

Ja też chcę. Ale nie mam składników. W końcu ramkę kupiłam w likwidowanej galerii. Właścicielka zgodziła się wyjąć bratki z tej ramki - brzydkie były ! Teraz brakowało mi tylko siatki hodowlanej. Skąd ją wziąć ? Zwlekałam do momentu, kiedy to moja nieoceniona koleżanka blogowa Koko zaproponowała mi coś w rodzaju wymianki. Bardzo mnie to ucieszyło i wybawiło z kłopotu. Dziękuję Ci serdecznie raz jeszcze!
Mam wreszcie siatkę i to z małymi dziurkami !

Skoro nie mogę popisać się samodzielnym upiększeniem ramki, postarałam się chociaż wypełnić ją bardziej twórczo, niż tylko powiesić stary klucz i kryształek od lampy.

Zrobiłam więc:


Broszkę z dwóch rodzajów koronki i jednego kolczyka z przeceny.



Motylka (oczywiście !) z papieru w nuty i starej pożółkłej książki, polakierowanego dla usztywnienia.





Obrazek z: ramka z Wycinanki, przyklejona do papieru ze scrapbookingu + naklejony kaboszon + zawieszka z koroną.



Buteleczka wypełniona czarno-złotym piaskiem z Teneryfy.



Szpulki mocno postarzone.



Nożyczki posrebrzane z targu staroci, wyciągnięte spod sterty sztućców, tanio kupione (facet nie wiedział, co sprzedaje).



Wieszaczek oblekłam w koronkę i zawiesiłam ulubioną torebkę wieczorową. Lubię na nią patrzeć.



Serducho - papier z motylkiem ! Na to lakier. Na serducho przykleiłam klatkę z Wycinanki, pomalowaną tuszem.


A woreczek dostałam od Mamusi, ja nie umiem. Obszyłam go tylko koronką i wypełniłam lawendą.






Uff, mam co chciałam.

Wczoraj był Dzień Mężczyzny :) Ucałujcie swoich Panów ode mnie. Szczególnie mocno tych, którzy pomagają Wam w radosnej twórczości lub chociaż w tworzeniu bloga.

Mój syn dostał od sympatii prezent, który pokazuję Wam za jego zgodą.




Miłego, słonecznego dnia. Idę na spacerek :)

Witam nowe Obserwatorki i dziękuję Wam wszystkim za miłe komentarze.

pa pa !
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...